Translate

14 Temmuz 2026 Salı

Memuriyeti Neden Bıraktım? Bölüm 4- "Lale Devri"

Üç bölüm oldu. Hâlâ memuriyeti bırakmadı diyenler vardır. Haklısınız 😄 Ama her kararın bir geçmişi var. Ben de oradan devam ediyorum.

Artık mevzuya gel dediğinizi duyar gibiyim. Geliyorum geliyorum 😊

2018...

Kasım ayında yeni bir şehirde, yeni bir iş ortamında buldum kendimi. Çocukların okul işleri de hallolmuştu. Ben de bu değişime uyum sağlamaya çalışıyordum. Rabbim herkesi iyi insanlarla karşılaştırsın. İlk iş günümde girdim binadan içeri ama ne odam var ne de masam, öylece koridorda oturuyorum. Sonra orada çalışan bir abla odalarına davet etti, tanıştım herkesle. Ortam güzeldi. Bursa'ya yabancıyım ama olsun en azından ilk gün uyum açısından güzel geçmişti. O dönem okul aşılarını ilçe sağlık müdürlüklerinin aşı birimi ve oluşturdukları ekipler yapıyordu. Bursa'ya yabancıyım mı demiştim en kısa sürede o okul senin bu okul benim derken Bursa'nın haritasını çıkardım. Bir süre bu şekilde var olan işlere destek olarak görev aldım. İlçe sağlık müdürümüzle görüşme fırsatı bulduğumda da ben "gebe bilgilendirme sınıfında görev almak istiyorum. Gebelere eğitim vermek istiyorum o nedenle beni sağlık hayat merkezine verir misiniz?" dedim. Talebim karşılık bulmuştu. Sıfırdan sınıfı kurup, organize edip yönetme işini tek başıma yapacağımı düşünmemiştim tabii 😁 Neyse gel zaman git zaman 2019 Mayıs gibi yeni gebe bilgilendirme sınıfını kurmuş, eğitimlere de bir o kadar hızlı giriş yapmıştım. İş olarak görmüyordum. Güzel günlerdi. Düşünsenize devamlı eğitim merkezi gibi her güne bir eğitim başlığı, her hafta aynı gün egzersiz seansı, diyetisyen ve psikolog desteği neler neler, gebeler için çok büyük bir destek. Arada menopoz döneminde kadınlar için de eğitim planlıyordum. Her şey tam istediğim gibi ilerliyordu. Ta ki 2020'nin başına kadar... Maalesef her şey bir anda yarıda kaldı. "Lale Devri" gibi kısa sürdü sebebi mi? Tabii ki "covid"... 

Bu süreci hiç anlatmak istemiyorum, korkunun insana ne yaptırabileceğine yüzlerce kez şahit oldum. O nedenle maslowun ihtiyaçlar hiyerarşisinde ilk ve ikinci basamakta yer alan ihtiyaçların karşılanmaması insani duyguları yok ediyor gerçekten. Memuriyet kavramı altındaki yapmam gereken zorunluluklar nedeniyle, satrançtaki gibi sahada öne dizilmiş piyonlar olarak gördüm kendimi.  O nedenle kim haklı kim haksız ne doğru ne yanlış kimseye net bir şey ifade edemem. Çünkü herkesin haklı olduğu bu dönemde haklılık kavgası yapamam "EvelAllah" der, içimden gelene göre hareket ederim. Çoğu zaman sessizliğimin sebebi budur. 

Aslında.... Pandemi bana bir şeyi daha öğretti. Yıllardır "ben karar veriyorum" diye düşündüğüm birçok şeyin aslında şartlar, korkular ve yaşadıklarımız tarafından nasıl şekillendiğini ilk kez bu kadar net gördüm...

O günlerde bunun sadece bir pandemi olduğunu düşünüyordum. Meğer bende değiştirdiği şey, virüsün kendisinden çok daha kalıcı olacakmış, nereden bilebilirim ki? ...

Çok derin mevzular gerçekten...çok da uzatmak istemiyorum. Sizin o dönemlere ait hisleriniz, gözlemleriniz nedir? Neyi fark ettiniz? Hayatınızda anlam yükledikleriniz de bir değişiklik oldu mu? Merak ediyorum lütfen paylaşın 💜