Translate

27 Aralık 2022 Salı

Doktora Günlüğüm "Bilimsel Hazırlık"

  Güz dönemi de bitmek üzere, böylece bilimsel hazırlığı tamamlamış olacağım. Son haftalar daha yoğun geçiyor, akademi alanı gerçekten zorluyor beni. Her ne kadar sıkılsam da makale okumaları yapmaya çalışıyorum. Alışık değilim, malum uzun süre ara vermiştim. Bu sıkılma sevmediğimden değil, uzun yıllar farklı bir düzen ve iş hayatı yaşıyor olmamdan kaynaklı. Keyifle okuma yapacağım günlere geçiş dönemindeyim diyeyim. Doktorada bilimsel hazırlık, kendimi arafta kalmış gibi hissettirdi. Bahar dönemi ile beraber, doktora ders dönemim başlayacak, sanırım gerçekten nerede olduğumu, ne yaptığımı bu süreçle daha iyi anlayacağım. Doktorada bilimsel hazırlığa tabii olan var mı? Ben ilkmişim bu üniversitede. Bu iyi mi kötü mü bilemedim 😶 

  Herkes yani çoğu kişi diyeyim, ilk başlarda bu süreci kaç yılda bitireceğimi sordu, 5 yıl cevabını verince "off çok uzunmuş" cevabı aldım. Ama ben olaya 5 yıl olarak bakmıyorum ki. Eğer yaşamaya devam edersem bu süre zaten geçecek ve ben bu sürede doktoramı bitirmiş olacağım, elle tutulur gözle görülür bir sonuç olacak. O nedenle her ne kadar demorilize soru ve cevaplara maruz kalsam da hayat felsefem, hayata bakış açım değişmeyecek. Sağlıklıysam, yaşamaya devam ediyorsam, Rabbim bana bunu bahşediyorsa, çok şükür deyip, elimden geleni yaparak, bu 5 (beş) yılın arkama baktığımda geçip gittiğini göreceğim. Tıpkı bir annenin doğan bebeğinin büyüdüğünü, ardına baktığında "ne de çabuk geçti zaman" demesi gibi,  "geçip gidecek"....

  Bu süreçte bana destek olan, destek olmaya çalışan herkese minnettarım. Benden çok sözlü cümleler, davranışlarımla ilgi göstermemi beklemeyin bu desteğiniz için. Ben farkındayım, görüyorum, duyuyorum, hissediyorum sizi. Yaratılışım bu, fiziksel ve sözel olarak minnettarlığımı gösteremiyorum. Tepkilerim donuktur benim, sakin ve sessiz. Dualarımda adınızı andığımı bilin, en sıkıştığınız an da yanınızda olacağımı da(tabii bu senin izin verdiğin kadar olacaktır). Gözlerinize bakarak "neyin var" diye soruyorsam, bilin farkındayım, ben de size yardımcı olmaya, destek olmaya hazırım demek istiyorumdur. Özellikle karşılık bekleyenler için bendeki durum bu. Sessiz sevme diye bir şey var ya işte o, bendeki bu durum. 

  İnsanların ne söylediğinden çok samimiyetine, kalbine, yaydığı enerjinin bende ne hissettirdiğine, bakışlarına, ses tonuna ve kurduğu cümlelerdeki kelimelerin nahifliğine, herkese nasıl davrandığına(yer, mekan, zaman, ünvana göre davranış değiştirenler oluyor) bakıyorum. Sanırım bu hayatımda var olan insan sayısının ne kadar az olduğunun sebebi. İçgüdüsel bir durum, hayatta güvende kalabilmek için oluşmuş bir şey. Bu durumun sebeplerini bulmak için,  anneannemin anneme hamile kalmasıyla başlayan bir sürece kadar inilebilir. 😀

  Allah'ım bilimsel hazırlığın bana yaşattığı duygu karmaşası beni nerelere getirdi ya hu! Bunun ebelikle ne ilgisi var derseniz, "bakış açımın holistikleşmesi" der çıkarım. 😎 Mevzu derin! Neyse yavaş yavaş ilerlemek en hızlı ilerleme şeklidir, oradan oraya savrulmadan emin adımlarla ilerleyeceğim.

  Dönemin son çalışmalarına devam, sınavlara da az kaldı. Çalış Fatma 😎

Sevgilerimle...


  Yorumunuzu ya da kendinizi siz de ifade etmek isterseniz yazın. Bu da terapi sayılır 😉

16 Aralık 2022 Cuma

Nerede Kalmıştık "Geçmişin Kısa Özeti"

Herkese merhaba;

Çok uzun zamandır yazamıyorum. Biraz, yoook, sanırım oldukça fazla (kendimi kandırmayayım) motivasyonum düştü. "Anne Ebe" blog sayfasını kapatmıştım ama şimdi "fatma ebe" adıyla yeni bloğumu açtım. Açalı da oldukça zaman oldu ama yazmadım, yazamadım. Aslında nereden başlayacağımı bilemedim yazmaya. Nerede kalmıştım diyerek hayatımın değişikliklerini kısaca bahsetmekle başlasam iyi olacak dedim. 

En son (bilenler bilir) Osmangazi İlçe Sağlık Müdürlüğü'ne bağlı gebe bilgilendirme sınıfını kurmuştum ve eğitimler oturmuş, bu faaliyet duyulur olmuştu, ta ki pandemi başlayana kadar. Pandemiyle beraber alınan kararlar doğrultusunda yüz yüze eğitimler askıya alındı ve bizler merkeze çekilip filyasyonda görevlendirildik(çok zordu her yönden). Yaklaşık 9 ay filyasyonda çalıştıktan sonra gebe bilgilendirme sınıfımın bulunduğu aile sağlığı merkezinde bir hekim arkadaşla anlaşarak Ankara'daki gibi tekrar aile hekimliği sisteminde çalışmaya başladım. Burada 2 yılım doldu(zaman su misali). Bu süreçte pandemi bitti, tekrar açıldı yüz yüze eğitimler ama ben o motivasyonu kendimde bulamadım o nedenle hala aile hekimliğinde görev yapıyorum. Ne değişti derseniz? Ne değişmedi ki! derim. Neyse;

Pandemi öncesi ingilizce sınavına hazırlanıyordum ama bir türlü almam gereken puanı alamadım, en son 1236524. kez girdiğim sınavda barajı geçmeyi başardım (Allah'ımın izniyle). Elimde Ales puanı da vardı. Açılan doktora programlarına başvurdum ama o dönemde eşimin önemli bir rahatsızlığı nedeniyle yazılı/mülakat sınavlarına katılamadım. Başvurular havada kaldı. Sağlık olsun, eşimin sağlık problemi Allah'ımın izniyle geçti, ne olduğu ile ilgili konuşmak istemiyorum, zor ve yorucuydu. İmtihan diyerek başım gözüm üstüne dedim ve o dönemi rafa kaldırdım, yaşanması gerekiyordu, yaşandı bitti...

Bir sonraki alımlarda tekrar başvuru yaptım 3 üniversiteye. Dokuz Eylül, Eskişehir Osmangazi ve Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, hepsi de farklı bölümlerdi. Sırasıyla halk sağlığı hemşireliği, ebelik ve doğum ve kadın hastalıkları hemşireliği idi. Hayatın bir isterken üç vermesi gibi bir şey oldu üçünden de kabul aldım. Dokuz Eylül Üniversitesi halk sağlığı hemşireliği doktora programını hem yazılı hem de sözlü mülakat sonucu kazanmıştım, kaydımı yaptıracaktım ama yazılı ve mülakat sınavı günü, sınavlar sonrası aldığım haber beni derinden etkiledi. Babam bir gece öncesi kalp krizi geçirmişti ve bana söylememişlerdi, sınavlarımın bitmesini beklemişler. Bir önceki başvurularım eşimin rahatsızlığı nedeniyle gerçekleşmeyince, bu sefer de aynı şeyleri yaşamayayım diye söylemek istememiş annem (canım kadın). Halbuki eğer kabul ederseniz "tercihim kesinlikle Dokuz Eylül olur" demiştim mülakatta, başka yerlere de başvuru da yaptığımı belirtince emin olmak istediler sanırım ona istinaden kesin bir cümle ile "tercihim burası olur" demiş bulundum.(kesin konuşup, söz verircesine konuşmamalıydım, yolda bırakmış gibi hissettim ama o zamanki duygu, düşünce, olaylar ve akademi deneyimsizliği beni farklı bir seçeneğe yöneltti, üzdüysem, kırdıysam, hayal kırıklığı yaşatıp başkasının hakkına engel olduysam çok üzgünüm, hala aklıma geldikçe içim sızlıyor, üzgünüm)

Velhasıl kelam sonuç olarak Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Ebelik/Doktora programına yerleştim(yıllar önce hedefim zaten burasıydı, Allah'ımın izniyle oldu). Yüksek lisansım "Doğum Ve Kadın Hastalıkları Hemşireliği" olması nedeniyle bilimsel hazırlık programına tabii oldum. Hem de iki dönem😶 Şu an ikinci dönemi bitirmek üzereyim. Haftada bir gidiyorum, memuriyetten ve gündüz çalıştığım için yıllık izin kullanarak eğitimimi devam ettiriyorum. Umarım her şey yolunda gider, kolaylıkla, zevkle, huzurlu, rahat bir şekilde sürecimi tamamlarım. Aile sağlığı merkezinde de çalışmaya devam edeceğim bir süre daha. Çünkü burada daha özgür hissediyorum, bir gebeme dokunmak, sohbet etmek, planlama yapmak beni daha çok tatmin ediyor. 1. basamakta çalışmayı seviyorum. Bakalım önümüzdeki güzel günler bana ne sürprizler sunacak. Hepsini olduğu gibi, güzellikle kabul ediyorum.

Yazılarım devam edecek fırsat buldukça, şimdiden söyleyeyim konu başlığı "Doktora Günlüğüm". ❤